بخشى ديگر را كه منافع ايشان را مورد تهديد قرار مىدهد و دست آنان را در اينجا و آنجا مىبندد ، از جريان خارج كند ؛ و - در مرتبهء سوّم - اصول و برنامه هايى اقتصادى و اجتماعى و قوانينى اجرايى را كه به سود مستضعفان و گروههاى زير فشار است و در جهت بازپسگيرى حقوق از دست رفتهء ايشان قرار دارد از كار بيندازد ، و به جاى آنها ، برنامه ها و قوانينى كه كفهء ترازو را به سود متكاثران سنگينتر مىكند ، و هر اصل يا اقدامى را - در توليد ، يا واردات يا توزيع - كه مخالف با منافع ايشان است از ميان مىبرد ، فعّال سازد . مستولى شدن نظامهاى تكاثرى بر جامعه هاى بشرى ، يا مستقيم به نابودى تعاليم و قوانين متناقض با آنها مىانجامد ، يا آنها را از هر محتواى سازنده و جدّى تهى مىكند ، تا جايى كه آنچه براى حمايت از مستضعفان و ناكامان و رنجبران و كارگران وضع شده است - سرانجام - مايهء حمايت از متكاثران و افزايش دارايى و تحميل سلطهء هر چه بيشتر آنان بر توده ها مىشود . چون چنين حالتى استقرار پيدا كند ، فرهنگ مردم و عرف و عادت ايشان - و حتّى اعتقاداتشان - از روى غفلت و تسليم ، به صورتى در مىآيد كه ديگر در مقابل ستم مقاومت نمىكنند و براى رسيدن به حقوق خويش به تلاش نمىپردازند ؛ و كار - بتدريج - به جايى مىرسد كه اقتصاد تكاثرى ويرانگر و متناقض با اقتصاد اسلامى قرآنى بعنوان اقتصاد اسلامى و انسانى مورد قبول واقع مىشود ، و انديشمندان و آزادگانى كه جامعه ها را به اجراى قسط اسلامى فرا مىخوانند به آن متّهم مىشوند كه تمايلات چپى دارند . و در اين هنگام است كه مصيبت بزرگ دامنگير امّت اسلامى مىشود ، يعنى از ميان رفتن پاكترين آرمانهاى اسلامى يا تحريف شدن آنها ، به صورتى كه با هدفهاى متعدّيان اقتصادى هماهنگ درآيد . اديان الهى - در سراسر تاريخ بشرى - و بويژه « دين اسلام » ، از اين مصيبت سنگين رهايى پيدا نكرده است . پرستندگان مال تعاليم دين را در قديم و جديد در معرض تغيير و تحريف قرار داده‌اند ، و بعضى از كسان كه توانايى درك ماهيّت « حوادث واقعهء اقتصادى » ( مسائل اقتصاد